Brazilie 1: vluchten

12 dagen, 10 vluchten (inclusief stop-overs). 17 april was het dan zover: Justin en ik vertrokken naar Brazilie. Vlucht 1: Amsterdam -- Lissabon. Vlucht 2: Lissabon -- Sao Paulo, ongeveer een uur vertraagd. Deze vlucht was iets te spannend. Rond 3 uur 's nachts valt er een man flauw, recht naast Justins stoel. We schrikken wakker van de klap die hij maakt. Het enige wat ik zie is een arm (die in mijn slapendronken hoofd niet vast lijkt te zitten aan iemand, uhm, misschien een gat in het vliegtuig, waar de rest van het lichaam is uitgevallen... Mijn fantasie neemt even snel een loopje met me en ik zet het op een schreeuwen, en ben wel zo nuchter om op het knopje te drukken voor assistentie. Justin probeert ondertussen de man weer bij bewustzijn te brengen. Al snel komt een steward eraan en met zijn kalme gedrag komt iedereen weer snel tot rust en komt de man gelukkig ook snel weer bij bewustzijn en wordt teruggevoerd naar zijn stoel. We zitten nog een tijdje na te shaken en proberen dan weer wat te slapen. Bij iedere turbulentie schrik ik weer wakker... Uiteindelijk ook ongeveer een uur te laat geland en door de ellelange rij bij de douane missen we onze volgende vlucht. Gelukkig gaat er 's middags nog eentje, en kunnen we daarmee mee. Vlucht 3: Sao Paulo -- Iguassu Falls. Vlucht 4: Iguassu Falls -- Sao Paulo. Vlucht 5: Sao Paulo -- Campo Grande (stop-over). Vlucht 6: Campo Grande -- Cuiaba. Daar maken we een doorstart; Joost mag weten waarom, maar wij niet... Tot een meter of 10 naderde we de grond en toen, ploep, gingen we de lucht weer in en duurt het voor je gevoel een eeuwigheid voor het vliegtuig weer omdraaid en weer gaat afdalen. Vlucht 7: Cuiaba -- Campo Grande (stop-over). Een echte feestvlucht, turbulentie zoals nog nooit beleefd. Ik schijt peentjes en knijp Justins hand fijn. Ook de landing is superturbulent, het gaat zo hard op en neer dat het niet onrealistisch is dat een van de vleugels de grond raakt voor de wielen (in mijn hoofd dan toch). Opgelucht wordt er flink geklapt na de landing. Vlucht 8: Campo Grande -- Sao Paulo. Ook nog aardig wat turbulentie. Vlucht 9: Sao Paulo -- Lissabon. Pfff, eindelijk weer een rustige vlucht. Vlucht 10: Lissabon -- Amsterdam. Ook dit gelukkig een rustige vlucht... Een paar foto's genomen vanuit het vliegtuig: Groetjes Kim

FOF Nordsjaelland failliet

Het cursuscentrum waar ik yoga en spaanse les bij volg ging plotsklaps failliet. Ineens is er geen geld meer voor de salarissen van de cursus-gevers/leraren. Dat het niet helemaal spoorde met de administratie, hadden we in het begin van het jaar al door, aangezien ik en mijn mede-yogaers (of meer yogasters...) allemaal aangemeld waren voor een of andere zangcursus in plaats van yoga. Rita, mijn yoga-lerares is niet zo van de financien, dus die had pas op het laatste moment door dat ze een maand geen salaris en drie maanden geen huur voor haar lokaal had gekregen... Toch wel een redelijk klap als dat je enige bron van inkomsten is. Dus zij is wel genezen van cursuscentra en doet het vanaf nu weer allemaal zelf (wat ze ook voor dit jaar deed). De Spaanse cursus is gelijk overgenomen door een andere cursuscentrum, dus die gaat uiteindelijk ook gewoon door. Tja, zo gaan die dingen blijkbaar...

Verder ook een relaxed weekend gehad. Zaterdag naar het zwembad geweest met zijn allen (ja, ja, afgelopen week 3 keer gezwommen, waarvan 2 keer om 6 uur 's ochtends voor het werk). Zondag had Justin een voetbalwedstrijd en ben ik met Famke een eind gaan wandelen om wat paarden te bekijken, die ze uiteindelijk toch wel weer een beetje eng vond van dichtbij. En ben ik ook nog met Famke naar het strand geweest, waar het behoorlijk waaide. Wat wel leuke effecten gaf op de strandbal. Famke lag iedere keer in een deuk als ik achter de bal aan vloog, voordat die helemaal door de wind werd gegrepen. En natuurlijk ook even van de glijbaan bij het strand.

Groetjes jukifa

De eerste stranddag

Zaterdag was inderdaad een hele mooie dag, zo mooi, dat wij het tijd vonden voor onze eerste stranddag. Het was natuurlijk nog niet superheet, maar met jas/ trui aan was het al prima uit te houden. De meeste Denen dachten daar anders over, dus we hadden het strand vrijwel voor ons alleen :D. Famke vond het ook geweldig. Lekker in het zand spelen, stenen en schelpen verzamelen, even voorzichtig bij het water kijken naar de garnaaltjes (water is nog steeds een beetje eng), op de rotsen klimmen (tot ze dacht, wat doe ik nu? "Famke klaar memmie", haal me hier maar weer weg :D). Na zo'n zware dag moest jufa natuurlijk wel even uitrusten...

Zondag (joepie, koopzondag op de eerste zondag van de maand) zijn we gaan winkelen, hebben we een zomerjasje en schoentjes voor Famke gekocht en zijn we 'uit' gaan lunchen in Frederikssund. Verder even een echt relax-weekend, maar toch ook de garage weer eens opgeruimd en de laatste dingen in de tuin gesnoeid.

Groetjes jukifa

Superclasico

Gisteren zijn we naar de bioscoop geweest. Een Deense film (met veel Spaans, zodat ik dat ook kon oefenen :D). Erg leuke film, veel gelachen. Over het algemeen maakt de Deense filmindustrie echt wel wat leukere films dan de Nederlandse. Er zit altijd veel droge humor in. Vandaag wordt er 18 graden beloofd, dus daar gaan we lekker van genieten.

Groetjes jukifa

Joepie, we kunnen weer naar buiten!

Zondag was Famkes gekuch al een stuk minder, dus konden we lekker naar buiten. Het zonnetje scheen en er stond bijna geen wind. We zijn naar de naturlegeplads (natuur-speeltuin) van Liseleje geweest (in de bossen bij het strand). De glijbanen waren weer een grote hit, maar we kregen haar niet echt zover dat ze ergens op durfde te klimmen (het grootste deel van de speeldingen op een naturlegeplads zijn gericht op klimmen en klauteren). Misschien toch wat veel genen van opa???

Thuisgekomen even uitrusten met wat hapjes. En ja hoor, eindelijk heeft Famke ook chips gegeten (naturel wokkels om precies te zijn).  Dus we hebben weer hoop dat ze ooit als ieder normaal kind misschien ook nog wel eens een keer frietjes leert eten. Daarentegen moest ze niks hebben van de xc3xa6bleskiver die ik 's middags had gebakken (poffertjes gemaakt met karnemelk). Ze was even komen kijken toen ik ze aan het bakken was en toen hadden we ze samen omgedoopt tot 'baby-pannenkoeken', dus ik was overtuigd dat ze die wel ging eten. Maar nee, toen ze op haar bord lagen, wilde ze het niet eens proeven... Gekke meid.

Famke heeft zich razendsnel aangepast aan de zomertijd en vanochtend stonden we dus wederom om half zes naast ons bed... Hopelijk wordt dit niet de trend voor de zomer.

Groetjes jukifa

Mooi weekend met pake en beppe

Zaterdagmiddag kwamen pake en beppe aan in Denemarken. 's Middags zijn we gelijk naar Melby gegaan, waar Justin een voetbalwedstrijd had. Ook staat er een mooie molen in Melby, waar Famke natuurlijk graag even wilde kijken. Prachtig zonnig weer. Zulk mooi weer, dat we besloten om zondag naar de dierentuin te gaan in Kopenhagen (we waren niet bepaald de enige). Vooral de Afrikaanse beesten (leeuwen, zebra's, giraffen en nijlpaarden) vielen bij Famke in de smaak. Maandag moesten wij weer werken. Famke bleef nog een dagje lekker thuis met pake en beppe. Daar had ze absoluut geen bezwaar tegen. Pake was wel wat moe (maar voldaan :D) na een dag Famke. Dinsdag zijn ze weer vertrokken. Dit weekend geen grote plannen. Het is weer prachtig zonnig weer, maar wel wat fris. Dus we zullen wel veel binnenblijven met ons kuchende/ rochelende meisje.

Groetjes jukifa

Voorjaars-sneeuw

We hebben het voorjaar in de bol, maar werden nog even teruggevloten door koning winter. Donderdagavond kregen we weer een wit laagje, lekker tijdens Justins voetbaltraining. Hopelijk was dit dan toch het laatste van het seizoen. Het is nu in ieder geval mooi weer en de eerste groene sprietjes beginnen weer door de dorre grasmat heen te komen.

Famkes taalontwikkeling gaat nog steeds hard door. Ze mixt haar talen wel wat door elkaar af en toe, maar meestal gaat het goed. Alleen de woordvolgorde in haar zinnen klopt vaak nog niet helemaal. Dat ze haar talen wat door elkaar mixt, ligt ook wel wat aan ons. Van de week waren we aan het praten en zei een van ons: ' Als ze dan naar de bxc3xb8rnehaven (kleuters) gaat, dan kan ze dat wel meenemen in haar madpakken (lunchpakketje) '. Tja, en dan verwachten wij dat ze keurig Nederlands praat thuis en op de opvang Deens. Zo werkt het natuurlijk niet helemaal. Het grappige was wel deze week, toen we haar ophaalde uit de opvang, dat haar beste vriendinnetje ook ineens wat Nederlands zei: Lisa zit spelen. Haha, we moesten wel erg lachen.

Wij gaan genieten van pake en beppe dit weekend, die komen over een paar uurtjes aan! Fijn weekend allemaal!

Groetjes jukifa